Spor yazarları Galatasaray-Gaziantep FK maçını yorumladı
SERKAN KORKMAZ – FABIAN RUIZ!
Tribünde seyirci yok. Yedek kulübesinde topçu yok.
Osimhen yok. Torreira yok.
Hafta içi yılın en kritik maçı -hatta birtakım isimler için- “sezon finali” konumundaki Atletico sınavı var.
Muhteşem Kupa ezeli rakibe (hem de berbat bir oyunla) kaptırılmış, gruba transfer beklenirken rotasyonda eksilme olmuş. Gözler kulübede Berkan’ı bile arıyor, transfer beklentisini karşılayamayan yöneticilerin varlıkları tartışılıyor.
Dün akşamki Gaziantep maçını kazanmak sarı kırmızılılar için harika kupa finali kadar değerliydi. Maçın birinci yarısında -neredeyse- hiçbir şey olmadı. Çabalı birkaç oyuncunun (Sane, Barış, Lemina, Sallai) saman alevi gibisi parlamaları mesken sahibine gol getirmeye yetmedi.
İkinci yarıda Galatasaray baskıyı “bi’ tık” daha artırırken, yedek kulübesi adeta bomboş olduğundan, “en azından, Barış, Sane, Yunus, hatta İcardi kendi ortalarında mevki değiştirseler” diye düşündüm.
“Kutucu girsin” bile dedim içimden (girdi). Üstün Kupa’yı ezeli rakibine kaptırdıktan sonra, Atletico ile hayati bir maça çıkacak ekibin kulübesini bu hale getirmek için özel gayret sarfetmiş olunmalı.
Gol atmaya pek niyeti olmayan konuk grup öne geçtiğinde son düdüğe 20 dakika vardı. 84’te Barış Alper’in golünde uzuuuuun taç atışıyla Kazım Can’ın hissesi büyüktü.
Pek çok Galatasaraylı “Keşke Berkan gitmeseydi, Demirbay dönseydi” diyordur. Ne Fabian Ruiz’i Allah aşkına! İlkay – Kutucu değişimdeki kısa periyodik ıslıklar, fırtına öncesi esen minik bir rüzgar yalnızca.
MUSTAFA ÇULCU – HAKEM BAŞARILIYDI
Galatasaray baskılıydı lakin Torreira olmayınca bir türlü beklenen ritmi ve tempoyu yakalayamadı. Kazanma isteği ve dileği düşüktü. İcardi ve Yunus etkisiz kaldılar. İlkay ritimsiz, Sane ve Barış biraz zorladılar o kadar.
Rakip kalabalık ve yerleşik savunma ile merkezi kapatınca üretmekte zorlandılar.
Atakçılar daima yer değiştirdiler lakin disiplinli ve sabırlı oynayan Gaziantepspor’un savunmasını bir türlü açamadılar. Gaziantepspor kaptığı toplarda süratli geçiş ve uzun oynayarak Draguş ve Bayo ile gol aradı. Konumda buldular.
Galatasaray tempoyu yükseltti lakin savunma güvenliğini kaybedince Gaziantepspor Bayo ile golü buldu.
Okan hoca İlkay’ı geçte olsa oyundan alarak yaptığı atak ile beraberliği buldu lakin Osimhen yoksa Galatasaray’da yok, düşüş devam ediyor.
Oğuzhan Çakır oyunun başında İlkay ve Barış’a sarıları göstermedi kelamlı ikaz etti. 37’de Draguş’un Eren’e denetimsiz hareketi asgarî sarıydı onu da göstermedi. 53’de Nazım- Barış krizinde ikisine de sarılar gerçek.
62’de Sallai penaltı beklentisi içinde kendini attı Sallai’ye sarı göstermeliydi fakat göstermedi. Birinci yarı Yunus’un itilmesine devam diyen ikinci yarıda daha kolay itmede Sane’ye faul kaldıran yardımcı Hakan Yemişken oyunu gerdi!
İcardi’ye çıkan sarı yanlıştı. Hakemin birtakım faul ve kartlarda kusurları oldu fakat skora karşın eyyam yapmadı.
LEVENT TÜZEMEN – TORREIRA’NIN ÖNEMİ
Galatasaray’ın bir rakibe karşı bu kadar üstün oynayıp 70 dakika bir tane bile isabetli şut atamadığını hiç görmedim. Sarıkırmızılılar, Gaziantep’e karşı tekraren atak etti, oyunu rakip kaleye yıktı.
Lakin gol atabilecek son vuruşları yapamadı.
Bilhassa kartviziti golcü olan İcardi’nin biri başla, biri de karşı karşıya kaçırdığı golleri şaşkınlıkla izledim. Az ancak öz atak eden G.Antep grubu, Bayo ile bir kontratak sonucu Galatasaray’ı avladı.
Demek ki İcardi, 3 gün ortayla 2 tane üst üste maçı oynayacak zihinsel ve fizikî yapıya sahip değil. Güzel ki Osimhen dönüyor. Yoksa Galatasaray, gol yollarında büyük problem yaşamaya devam ederdi.
Torreira’nın, Galatasaray için ne kadar değerli olduğunu bir defa daha gördük. O bölgede Lemina çok çalıştı, çaba etti. Grubunu atağa kaldırdı.
Lakin kendisine İlkay gereğince katkı sağlayamadı. İlkay ikili gayretleri kazanamadığı üzere atakta arkadaşlarına gereğince takviye olamadı.
Galatasaraylı oyuncuların ruh haline baktığımız vakit, maçı kazanmaktan çok yorgunluktan mı yoksa bıkkınlıktan mı bilinmez, zorla maça çıkmışlar üzere bir imaj vardı.
Yunus, eski etkinliğinden çok uzaktı.
Bilhassa Sane’nin sorumluluk almaması, kaçak savaşması, yalnızca pas vererek yönetim etmeye çalışması şaşırtıcıydı.
Sane’den beklediğimiz o patlama gücü yüksek deparları maalesef yeniden atmadı. Çarşamba gecesi A.Madrid maçına G.Saraylı futbolcular bu ruh haliyle çıkarlarsa ve gereğince savunma manasında birbirlerine takviye yapamazlarsa korkarım farklı bir hezimet ortaya çıkabilir.
ZEKİ UZUNDURUKAN – BU FUTBOLLA ŞAMPİYONLUK HAYAL!
Osimhen’in yokluğunun üzerine bir de Torreira’nın cezalı oluşu eklenince, Galatasaray’ın gücünün ne kadar zayıfladığına örnektir dünkü Gaziantep FK maçı…
Galatasaray’da Osimhen’in yeri asla dolmaz tamam da… Torreira’nın eksikliği bu kadar fazla mı hissedilir be kardeşim!
Torreira bir gün gelecek bu kadrodan ayrılacak. O vakit ne yapacak Galatasaray! İlkay alanda yok adeta. Ağır ve güçsüz! Yunus Akgün çok etkisiz! Dün adeta 9 kişi oynadı Galatasaray!
Galatasaray birinci yarıda o kadar etkisizdi ki… Rams Park’taki taraftarlar berbat futbol karşısında adeta saç-baş doldular.
Koca Galatasaray, 45 dakikada rakip kaleye isabetli şut atamadan soyunma odasına gitti. İcardi rakip savunmayı hiç rahatsız edemedi bile.
Gaziantep FK çok âlâ savunma yaptı. Merkezi çok düzgün savundu.
Bilhassa Arda Kızıldağ muazzam bir futbol ortaya koydu.
Birinci yarıda Galatasaray’da Barış Alper ve Sallai dışında savaşan futbolcu yoktu.
Galatasaray’ın bu maçta eksikleri çoktu lakin konuk Gaziantep FK’nın eksikleri, Galatasaray’dan daha fazlaydı.
Galatasaray, birinci yarıdaki etkisiz ve yavaş oyununu ikinci 45’te de sürdürünce, Gaziantep tesirli geçiş atakları yapmaya başladı.
Bu hamlelerden birinden golü de buldu Burak Yılmaz’ın öğrencileri.
Galatasaray’ın geriye düşüşü, Rams Park tribünlerinin bir anda sessizliğe bürünmesine neden oldu. Galatasaray taraftarı, bu yenilen golün şokunu çabuk atlatıp, gruplarını ateşlemek için her şeyi yaptı.
Buz üzere havaya karşın sarıkırmızılı taraftarlar, Galatasaraylı futbolculardan daha fazla maçı istediler.
Galatasaray’da işler çok makus giderken, art direkte topla buluşan Barış Alper, tesirli bir vuruşla skora istikrar getirdi.
Bu gol, tribünleri ve alanda dökülen Galatasaraylı futbolcuları kendine getirdi. Ancak skor talebası değişmedi.
Bu ortada Uğurcan Çakır’ın maç boyunca tesirli kurtarışlar yaptığını da unutmayalım.
90+5’te Gaziantep kontratağında Bayo, topu boş kale yerine auta attı.
Galatasaray, dün kaybettiği 2 puanla tepe yarışında büyük yara aldı.
Galatasaray geçmiş yıllarda makus oynadığı maçları, sahneye çıkan birkaç oyuncusu sayesinde kazanırdı.
Bu dönem ekip halinde makus oynamaya başladı Galatasaray!
Örnek mi! Kocaelispor ve Gaziantepspor maçları. Fenerbahçe Üstün Kupa Finali.
Bu gidiş, hiç yeterli bir gidip değil!
Geciken transferler, daima birebir oyuncular üzerinden oynanan oyun ve yedek kulübesinin zayıflığı, Galatasaray’ı ne hale getirdi!
Hem de Şampiyonlar Ligi’nde oynanacak iki kritik maç kapıya dayanmışken…
Futbolcular milyon euro’ları alıp, keyfine bakıyor.
Olan yağmurda, çamurda, karda, buz üzere havada bu grubun peşinden koşan, kadrosunu adeta vefatına seven Galatasaray taraftarına oluyor.
Galatasaray taraftarının sesine kulak verin!
O zeki.





